Koło Łowieckie Knieja nr 3
Tylnymi dzwiami został poddany pracom legislacyjnym nowy projekt zmian w Prawie Łowieckim. Pod przykrywką walki z ASF mają być wprowadzone następujące zmiany:
Darz Bór
Dominik
W końcu się udało. Po prawie roku pracy i przerw (występujących przemiennie), zużyciu dwóch klawiatur, trzech myszek, ośmiu ołówków, stu litrów piwa, wybiciu dwóch dziur w ścianie i założeniu w związku z tym ośmiu szwów na czole, udało się… nowa strona naszego koła została wdrożona. Prace w tym momencie przeszły z etapu tworzenia na etap utrzymania i rozwoju.
Na stronie mamy zarówno artykuły, jak i posty. Pod każdym z nich można zostawiać komentarze. Mogą jednak to robić jedynie osoby zarejestrowane, z odpowiednimi uprawnieniami. Te, po konsultacji z zarządem, będę przydzielał zainteresowanym.
Dodatkowo mamy także galerię, do której można dodawać zdjęcia.
Nie wszystko zostało przeniesione ze starej strony. Zapowiada się to raczej jako długa i mozolna praca. W miarę upływu czasu będę się starał przenosić galerie, ale jest ich spora liczba i nie jestem w stanie zrobić tego od razu.
Jak każdy nowy produkt, tak i nasza nowa strona, będzie przeżywała swoje problemu wieku dziecięcego. Przewiduję błędy, problemy i frustrację użytkowników. Zapewniam, że to normalne i wszystkie wątpliwości postaram się rozwiewać, a sugestie brać pod uwagę i wdrażać.
Stronę naszą napisałem w cms’e. Naszym cms’em jest WordPress. To łatwy i prosty w obsłudze program, dedykowany osobom, które na co dzień nie mają styczności z prowadzeniem stron, ale są tym zainteresowane. Jego struktura jest przejrzysta, także jestem przekonany, że chętne osoby szybko opanują wprowadzanie nowych informacji. Początkowo większość news’ów, artykułów i galerii będę dodawał sam. Moim celem jest jednak, żebyśmy naszą stronę prowadzili razem.
knieja3gliwice.pl jest strona zabezpieczoną odpowiednimi certyfikatami. Zapewniają one bezpieczeństwo zarówno nam, jak i wszystkim użytkownikom serwisu. Certyfikacja nie następuje automatycznie. Uruchamia ją firma odpowiedzialna za tego typu wdrożenia, a to wymaga czasu.
Galeria i newsy są chronione prawami dostępu. Oznacza to, że tylko uprawnieni użytkownicy mogą otrzymać do nich dostęp. Użytkowników będą rejestrował ja.
Mam nadzieję, że nasza nowa strona Wam się podoba i jest czytelna. Z góry dziękuję za wszelkie uwagi oraz sugestie, które mogą jeszcze bardziej usprawnić działanie serwisu.
Darz Bór,
Dominik
Naszego patrona Świętego HUBERTA w tym roku obchodzimy przez dwa dni :
Patron strzelców, sportowców, kuśnierzy, metalowców, optyków, psów myśliwskich, lunatyków, epileptyków, ale też leśników i myśliwych ‒ czyli św. Hubert. Dzisiaj na jego cześć obchodzi się Hubertowiny, uroczyste święto myśliwych. Kiedy jego kult pojawił się w Polsce? Kim w ogóle był św. Hubert?
Św. Hubert, czyli Hubertus z Liége, był synem księcia Bertranda z rodu Merowingów i Hugberny z Akwitanii. Urodził się w 655 r. lub 658 r. w Toulouse. Zamiłowanie do łowiectwa odziedziczył po ojcu. Kiedy był młodzieńcem, często razem z ojcem wyjeżdżali na polowania. Według jednej z legend w wieku 14 lat Hubert uratował życie swojemu ojcu Bertrandowi podczas polowania na niedźwiedzia w Pirenejach.
W wieku 18 lat Hubert poślubił Floribanę, z którą miał syna Floribana. Młody książę większość czasu spędzał w lasach na polowaniach. Nie wiadomo czy młoda żona po prostu odeszła, czy też umarła. W każdym razie osamotniony Hubert zaczął prowadzić jeszcze bardziej hulaszczy tryb życia.
Podczas jednego z polowań w Wielki Piątek, Hubert zobaczył jelenia albinosa, dziesiątaka. Zwierzę lśniło białym światłem, a pomiędzy jego okazałym porożem, ułożonym w kształt wieńca, błyszczał krzyż. Jeleń napomniał młodzieńca, że spędza czas na polowaniu bez potrzeby, nie dla zaspokojenia głodu, a o swoją duszę nie dba. W tym miejscu często sceptycy powołują się na zamiłowanie Huberta do alkoholu. Według tej teorii jeleń był wynikiem jego delirycznych wizji.
Bez względu na to czy zwierzę rzeczywiście się pojawiło, czy w swoim umyśle widział je tylko Hubert, młody myśliwy nawrócił się. Dzięki swoim misjom papież Sergiusz mianował go biskupem. Hubert umarł 30 maja lub 29 czerwca 727 r. w Tervueren (dzisiejsza Belgia). Szesnaście lat później ‒ 3 listopada 743 r. ‒ papież Zachariasz ogłosił go świętym.
A jak został patronem myśliwych? 3 listopada 1444 r. Gerard, a dokładniej hrabia Herzog Gerhard książę Jȕlich i Bergu, zwyciężył w bitwie pod Linnich z Arnoldem z Egmont. Hrabia skojarzyła datę bitwy z datą ogłoszenia świętym Hubertusa. Na cześć tych dwóch wydarzeń założył fundację „Orden vom, HI, Hubertus”, czyli „Zakon od świętego Hubertusa”. Fundację nazywano też „Orden vom Horn” ‒ „Zakon od poroża”. To właśnie w 1444 r. zorganizowano pierwsze uroczyste polowanie pod patronem świętego Huberta. Odbyło się ono w Saksonii.
W Polsce Hubertowiny pojawiły się w XVIII w. Wprowadził je król August II Sas z linii Wettingów. Dynastia ta była wielkim propagatorem św. Huberta. Do czasów wojny huczne świętowanie odbywało się między innymi w rejonie Tworoga. Hubertowiny odżyły dopiero w II Rzeczpospolitej. Zorganizował je w Spale prezydent Ignacy Mościcki, 3 listopada 1930 r. Natomiast poroże z krzyżem stało się symbolem Polskiego Związku Łowieckiego.
